Sporo się wydarzyło, oj sporo.

Tych miłych i tych mniej miłych rzeczy.

Jestem piękna, inteligentna i znów do wzięcia jak to mawiam ostatnio.

Włosy ścięłam- bo potrzebowałam odciąć się od tego co było. A pofarbowałam? Bo miałam taką fantazję. Pewnie niedługo wrócę znów do marchewkowego.

Poza tym to hm... rok akademicki się zaczął. Imprezy do rana, spanie do południa, słodkie kazimierskie niecnierobienie. Pewne rzeczy po prostu się nie zmieniają.

Jest mi smutno jak wracam do Białegostoku- nie mam nawet z kim się spotkać, bo wszyscy albo są gdzieś porozjeżdżani na studia, albo mają jutro szkołę, albo się już umówili, albo nie mają czasu, albo nie odbierają. Smutno. Tęsknię za Kazimierzem.

Jutro będę znów w Kazimierzu, znów wśród znajomych, którzy są zawsze na miejscu i zawsze znajdą czas. Ale będę tęskniła za Białymstokiem. Za moim miejscem. Za Lalkami, w których już tyle nieznajomych twarzy, za widokiem z mojego okna, za zapachem mojego domu.

Bo ja chyba mam dwa domy i do obu za każdym razem wracam i za jednym i drugim tak samo tęsknię nie będąc w nim. Jesiennie...


To wiatr, to wiatr, to już jesień

i oczy twoje posmutniały

od liści opadania.

A drogi - te drogi są dokąd?

do mgły, do jesieni, do ciebie...

I popatrz - zielone anioły

cichutko umierają na łąkach.

A jesień - ta jesień jest dokąd?

do rozstaju czy ś piewu skowronka

do ciebie....

Magda Umer "Wiosennie, zielennie"